Beste kampeerders,
Een paar weken geleden ontving ik een e-mail van het ACSI met de mededeling dat mijn kleine camping genomineerd is voor een prijs!
Eerlijk gezegd weet ik niet zeker of ik nu al een prijs verdien, maar ik dacht dat deze wedstrijd een kans zou zijn om iedereen die in de lente en herfst op vakantie gaat, kennis te laten maken met de camping. Ten slotte is het ook een gelegenheid om jullie te schrijven en jullie het verhaal van de camping te vertellen.
Onze kleine camping in de Belgische Ardennen bestaat al 38 jaar. Mijn ouders, die net naar de boerderij waren verhuisd, besloten destijds een tweedehands caravan te kopen en op avontuur te gaan. In die tijd was het inderdaad vrij ongebruikelijk voor een boer om op vakantie te gaan. Deze beslissing veranderde echter hun lot. Verdwaald op het Franse platteland werden mijn ouders getroffen door de aanblik van caravans en tenten op de boerderij. Zo ontdekten ze het kamperen op de boerderij.
Terug in België, informeerde mijn vader bij de gemeente en de daaropvolgende winter begon hij zelf met de werkzaamheden. Met zijn kraan egaliseerde hij de plateaus, legde water en elektriciteit aan, bouwde een toiletgebouw, een speeltuin en plantte bomen. Camping Klein Rost was geboren!
Deze camping veranderde ons leven compleet, omdat we er elke zomer honderden mensen ontmoetten. Mijn vader bracht de koeien destijds bewust laat naar de stier, zodat er in de zomer kalfjes zouden zijn en de kampeerders de geboorte van kalfjes konden meemaken. Op sommige zomeravonden stookten we gigantische kampvuren met brooddeeg aan stokken die we samen in het bos verzamelden. Elke zomer van mijn jeugd zag er zo uit: multiculturele ontmoetingen, avonturen in het bos en verhalen op de speeltuin en aan het kampvuur.
Vele jaren later, toen mijn ouders op pensioen gingen, werd het op de camping rustiger. Toen kwamen COVID, lockdowns en vooral veel zelfreflectie. Ik stond voor een dilemma en koos ervoor om mijn hart te volgen. Ik verliet Brussel, mijn koffers in de ene hand en mijn kinderen in de andere. Ik keerde terug naar de Ardennen en kondigde aan mijn vader aan dat ik zijn boerderij zou overnemen. Ik zou boer worden!
Na de schok van de aankondiging waaide een nieuwe wind over de boerderij en camping. De stallen en velden, die leeg stonden, werden omgetoverd om nieuwe dieren te verwelkomen. Vandaag komen schapen en kippen genieten van het prachtige gras. En dan een primeur voor jullie: naast de schapen en de kippen zullen er binnenkort ook koeien op de weide rondlopen. En sinds kort is er ook Josépha, een Mangalica-varken met haar biggetjes.
De camping, die ruim twintig jaar in de oorspronkelijk staat is gebleven, is ook geleidelijk verbeterd. De veiligheid van de speeltuin en de omgeving werd aangepast aan de huidige normen, de vegetatie is beter onderhouden en er is een nieuw toilet gebouwd met materialen die voor bijna 90% uit tweedehands en ecologisch materiaal bestaan. Sinds deze zomer is er ook een kleine winkel waar kampeerders verse eieren en andere streekproducten kunnen kopen.
Voor degenen die regelmatig terugkomen, zien elk jaar verbeteringen. Al het werk wordt gedaan door mijn vader, werkleider, mijn vriend Erik, instructeur en coach, en door mijn man, als hij vrij is van zijn werk, en door mij, beiden "leerlingen".
Samen vormen we een geweldig team, ondersteund door mijn moeder, die voor ons kookt en ook voor mijn kinderen zorgt wanneer hun kleine beentjes de dagelijkse routine niet aankunnen. Op de camping, heb je waarschijnlijk al mijn vriendin Diana ontmoet, die de camping kent als haar eigen thuis: ze verwelkomt je en zorgt ervoor dat de toiletten zo schoon mogelijk zijn.
In minder dan tweeënhalf jaar hebben we ongelooflijke vooruitgang geboekt. Voor sommigen gaat de vooruitgang te langzaam, maar al dit werk doen we zelf; ik heb niet de middelen om al dat werk uit te besteden, wat veel makkelijker en sneller zou zijn. Maar wat we zelf doen, doen we beter en vooral, we leren veel bij.
Graag wil ik jullie allemaal bedanken voor jullie komst naar de camping, voor jullie aanmoedigingen, feedback en advies. Als ik jullie nog één gunst mag vragen, zou dat zijn om op onze kleine boerderijcamping te stemmen. Door jouw stem zou de camping meer zichtbaarheid tijdens het laagseizoen kunnen krijgen, waardoor geplande vernieuwingen sneller mogelijk zouden worden.
Ik heb de procedure zelf geprobeerd om er zeker van te zijn dat het werkt.
Door op deze link te klikken, zou je naar de pagina "Awards 2026" moeten gaan, waar je kunt zoeken naar "Ferme Klein Rost".
Er verschijnen vijf categorieën: Leukste camping voor kinderen, Meest hondvriendelijke camping, Camping met de mooiste ligging, Camping met het beste sanitair en Beste wandelcamping
Je kiest de categorie te kiezen die je het meest geschikt lijkt. Persoonlijk zou ik kiezen voor de categorie Beste wandelcamping, omdat de camping in het natuurpark Les Deux Ourthes ligt, waar talloze prachtige wandelroutes zijn aangegeven. Bovendien, hebben we dankzij de oude spoorlijn een privétoegang tot de wandelpaden vanaf de camping.
Als je echter op de hoogte wil blijven van wat er op de boerderij en de camping gebeurt, nodig ik je graag uit om ons te volgen op sociale media ( Facebook en Instagram ) door te zoeken naar "Ferme Klein Rost". Ik kondig via de sociale media ook speciale evenementen op de boerderij aan zoals geboortes van dieren, verbeteringen en vernieuwingen en vooral ons volgende speciale "opendeur"-weekend.
Heel erg bedankt dat je de moed hebt gehad om tot hier te lezen :) en alvast enorm bedankt voor het stemmen op onze kleine camping!
We kijken ernaar uit jullie weer te zien.
Valérie
Klein Rost Boerderij Camping